tot 2009

De Daalers vinden hun oorsprong met de grondleggers Sjaak, Arno en Marcel die vanaf 1981 regelmatig op hun ijzeren ros de Selfkant en de Limburgse heuvels introkken om door sportieve inspanning, ontspanning te verkrijgen. Alles onder het motto: Samen uit, samen thuis en niets moet, maar alles mag.

Voor die periode was Sjaak reeds geruime tijd een hardfietser en liet de fietsmicrobe overslaan op zijn collega Arno. Korte tijd later sloot Marcel, sinds 1980 op de fiets, hierbij aan en werd de regelmaat van 2 tot 3 keer fietsen per week een vaste gewoonte. Door de week meestel een tochtje van 40 tot 50 kilometer, in het weekend werd dit naar 80 tot 90 opgetrokken met jaarlijks twee keer de Gelre-Gulickroute, een keer naar Nettental en als hoogtepunt de Mergellandroute. De laatste was destijds nog een dagtrip, met broodjes voor onderweg. Gekleed in de wollen outfit met Deense helm en gespijkerde schoenplaatjes. Dat waren nog eens tijden.

Omdat er nu regelmaat in het fietsprogramma zat en er ook af en toe een toertocht werd verreden, werd de naam “De Daalers” geboren. Deze naam was verbonden aan het woonadres van Sjaak en Marcel, beiden wonende in “In den daal” te Oirsbeek. Tevens ging en gaat het dalen nog altijd beter dan het klimmen. Ook de toertochten vanuit Kohlsheid en omstreken werden een vast onderdeel in het buitenlandse programma.

In de eerste jaren werd dit trio aangevuld met “nieuwelingen”, doch meestal geen blijvertjes. De eerste echte blijver werd Marc, opgegroeid in “In den daal”. Nog niet regelmatig maar toch. Dit had te maken met zijn jonge leeftijd en studie.

In de periode van 1981 tot 1987 vond er een grote ontwikkeling plaats in het fietsen, denk aan de tijd van Zoetemelk, Kuiper, Kneteman, Raas en noem ze maar op. Ook het materiaal ging met sprongen vooruit, de riempjes om de pedalen verdwenen en de klikpedalen deden hun intrede. De fietsen werden lichter en duurder!

Rond 1984 deed de fietscomputer zijn intrede. Destijds nog grote “bakken” aan de voorvork of een compleet dashboard op het stuur, maar je had informatie over de afgelegde weg, tijd, snelheid en….. gemiddelde. Napuzzelen op de kaart van Limburg was niet meer nodig. Vanaf 1987 zijn veel van de verreden tochten op schrift gezet en na te lezen.

Vaker werden grotere tochten gefietst (zie ook de toertochtenlijst), langere afstanden in de omgeving, Duitsland en België onder de wieltjes gezet en af en toe weer een meerijder. Minimaal 1 keer per jaar naar Banneux.

In de zomer van 1988 werd de groep versterkt met de eerste oud amateur, Limburgs kampioen bij de nieuwelingen, het peil ging omhoog. Sjaak en Arno hadden Piet Pierik opgepikt. Na twee toevallige ontmoetingen is Piet eveneens een blijvertje geworden.

Een periode waarin het fietsen serieuzer werd aangepakt. Per jaar werd er gemiddeld vijf tot zesduizend kilometer gereden. Het geïndexeerd schakelen en wegwerken van de kabels op het stuur deed zijn intrede.

Grotere plannen werden gemaakt, de buitenlandse uitstapjes werden frequenter en spannender. Zelfs de Tour de France moest er aan geloven. Intussen verdwenen de remkabels onder het stuurlint en gingen we richting de 9 en later 10 kransjes achter.

In 1998 was Marcel de eerste van de groep die ervaring opdeed in de Franse Alpen, met onder andere de Alp d’Huez. In 1990 werd dit kunststuk herhaald door Sjaak, Piet, Marcel en Gerard (geen blijvertje). Dat jaar samen met de echtgenotes en enkele kinderen met de bus naar Grenobel. Mooie ervaring. Hierna hebben Piet en Marcel deze reis nog menig maal herhaald tot dat er in 2001 een einde aan de Tourreizen kwam door gebrek aan belangstelling.

De wintertijd werd overbrugd door zolang mogelijk te blijven doorfietsen en zo vroeg mogelijk in het nieuwe jaar weer op te stappen. En indien er nog geen zout was gestrooid tegen de gladheid, kon dat ook best. Zout is funest voor de draaiende en glimmende delen en dat werd dan ook vermeden. Soms werd getracht om via een krachthonk/fitness uurtje de zaak soepel en sterk te houden. Meestal niet echt succesvol. Het voorjaar bracht dan ook weer nieuwe kriebels om er op uit te kunnen trekken.

Op het gebied van overwinteren ontwikkelde zich een nieuwe rage, mountenbiken. Met dikke banden de winter in. Piet en Marcel zijn hier de voortrekkers geworden.

’s Avonds een lampje op de fiets een het rondje Brunssum-Schelsberg was de vaste route. De zondagmorgen werd vooral in de Brunssumse Heide vertoefd. Heel af en toe een toertochtje.

In 1994 werd de tweede oud amateur aangetrokken. Na een moeilijke onderhandelingsfase was Math Hoogeveen eindelijk ingelijfd en een korte gewenningsperiode van flink afzien, rijdt hij tot nu toe nog steeds de meeste het licht uit de ogen.

Vanaf dat jaar ontstond ook het begrip A en B ploeg. Afhankelijk van de interesse en samenstelling werd er soms gescheiden gereden. Voor sommigen werd een andere voorbereiding op het nakende seizoen gewenst. Zoals de voorbereiding op de Giro d’Italia in 1995. Piet, Marc, Math en Marcel gingen op pad. Ook dit werd een geweldig avontuur met vele mooie herinneringen.

Vanaf 1996 werd de wintergroep uitgebreid, naast Piet en Marcel kwamen Marc en Math ook aanzetten met een ATB, met in 1997 aangevuld met Piet Bosgraaf.

Nadat Piet B. het fietsen heeft geleerd, stapte hij eveneens over op de racefiets.

De Daalers groeien uit tot een pelotonnetje hardrijders. De toertochten, zomers en ’s winters worden meer, langer en bekender van naam.

Aangezien een groot deel van dit peloton eveneens medewerkers van DSM zijn, wordt de DSM Classic een jaarlijks terugkerend ritueel. Al dan niet in een eigen groep of ondergebracht in de afdelingsgroep.

Tijdens de vakanties vormt voor sommigen de fiets een vast onderdeel van de bagage. Hierdoor zijn de buitenlandse wegen verzekerd van de aanwezigheid van De Daalers.

Grenzen werden verlegd.

In 2000, we hebben geen last gehad van een mileniumbug, wordt in de winter 1999/2000 de basis gelegd voor een memorabel jaar. In begin april werd Banneux reeds 2 keer opgezocht. Tochten van (ver) boven de 200 km zijn geen uitzondering. Grensland klassieker, Gazelle Heuveltocht, Limburgs Mooiste, Tilff-Bastogne-Tilff, Geleen-Gelsenkirchen, de Marmotte, DSM Classic en dan uitsmijter de Ride for the Roses.

Intussen werd de groep verder aangevuld met Roger, Dirk en Henk. In het begin nog aarzelend, maar nu ook vaste krachten. Een zeer gemêleerde groep van twintigers tot en met zestigers. (Op het moment van schrijven!)

In 2001 en 2002 zijn er de diverse toertochten met verschillende groepssamenstellingen verreden. De A en B ploegen zijn duidelijk gevormd. Regelmatig trekt nog een totaal pelotonnetje samen op. Na de verhalen van de Marmotte, werd eind 2002 het plan gesmeed om in 2003 weer eens iet bijzonders te doen. Het idee om de Dolomieten Marathon te gaan rijden werd geboren. Marc, Math, Piet 2, Dirk en Marcel vertrokken begin juli naar Italië om eerst een paar dagen voor te bereiden op de cyclo sportieve tocht, 147 km met 9 colletjes. Een zeer geslaagde reis hetgeen voor 2004 een voorlopig plan heeft voortgebracht om met een grotere groep richting de Franse Alpen te trekken. Het programma zal hier op worden afgestemd.

In 2004 verschijnen De Daalers in een geheel nieuwe outfit. Een mooi stukje werk.

Zowel in 2004, 2005 is Frankrijk het beloofde land. In 2006 hebben De Daalers hun grenzen verlegt in Sölden.

Omdat het niveauverschil tussen de A en B groep steeds groter werd, werd er maar weinig meer samen getraind, noch gefietst. Dit heeft tot gevolg gehad dat de groep uit elkaar is gegaan. De A ploeg is alleen verder gegaan. Het jaar 2006 was ook het jaar dat De Daalers 25 jaar bestonden, en zij hebben dit gevierd met een geheel nieuw outfit. Een outfit dat gezien mag worden, en wat mogelijk is gemaakt door diverse sponsors. Eind 2006 komt Hans Rijvers de nieuwe groep Daalers versterken. Vanaf April 2007 komen als nieuwe leden Ruud en Henri erbij. Zo groeit de groep weer snel uit met zeer goede renners. De renners van De Daalers hebben in 2007 al heel wat kilometers gemaakt. Zo hebben zij dit jaar al de Reuzen van Vlaanderen en vele andere tochten gereden. Voor de buitenlandse trip van De Daalers 2007 kunt terecht op de tochten pagina bij verslagen.

Een ander hoogte punt bij De Daalers in 2007 is dat de fysiotherapeut (Joep)van De Daalers is uitgenodigd bij de wielerploeg van de Rabobank om hier ook zijn kunsten te verrichten. Hij heeft hier voortreffelijk werk verricht. De Rabo renners hebben 1 overwinning behaald en eerste in het eind klassement. Voor Joep een mooie ervaring en 100% resultaat.

In 2008 komt Rob Meuser De Daalers versterken. Rob is een ras echte klimmer die de klinkers wel eens uit het wegdek kan stampen.

Maar Rob heeft meer kwaliteiten dan alleen fietsen, dat hebben de jongens in Schwarzwaldrundfahrt gemerkt. Hij is ook een heel goede verzorger. De jaarlijkse buitenlands tript heeft in 2008 in Schwarzwald plaats gevonden. Deze was dit jaar door Math opgezet, en was prima. Wij van de Daalers hebben dan ook maar besloten dat Math het ook voor 2009 weer mag doen. Hier is veel gelachen maar ook veel en hard gefietst.

2009 is voor De Daalers goed begonnen. Zij rijden dit jaar in geheel nieuw outfit wat geheel gesponsord is. Hiervoor zijn ze de sponsoren weer heel dankbaar. Natuurlijk ook weer een nieuwe renner. Rene Ghijzen, zeer sterke vent waar in de toekomst rekening mee gehouden moet worden. Verder zijn er nog een aantal gastrenners die zich eerst moeten bewijzen voordat ze lid worden. Ruud is vanaf 2009 wedstrijden gaan rijden bij de nieuwelingen en dit gaat hem redelijk goed af. Veel tochten zijn er gepland van licht tot zeer zwaar en de buitenlands tocht gaat ook dit jaar weer door. Verder veel nieuw materiaal in de clubkleuren. De renners van Cycling Team De Daalers worden ondersteund door FYSIOFIT Rene Ghijzen Schinnen en rijden met sportvoeding van Sixgram. Dit alles om de renners beter te krijgen en natuurlijk te houden.

Het jaar 2010 staat in het teken van vele uitdagingen. Ruud gaat weer een groepje hoger rijden. Hans krijgt een nieuwe fiets om nog sneller bergop te komen. Math en Marc gaan een zeer speciale uitdaging aan dit jaar. Het jaar 2010 is goed verlopen. Ruud is club kampioen geworden wat een hele toffe prestatie is. Rene heeft nog nooit zoveel bergen gezien, en beklommen. Hans heeft de vorm van zijn leven, hij is niet bij te houden. Het jaar 2011 zal in het teken staan van het 30 jarige bestaan van de club. Zo zal er een hele mooie buitenlandse trip gemaakt worden waar de voor bereiding nu in volle gang van zijn. Natuurlijk zullen de tochten en uitdagingen niet ontbreken. Zo wil Ruud dit jaar dan eindelijk zijn grote doorbraak maken in het peloton. Wij zullen u in de loop van het jaar op de hoogte houden.

De Daalers bestaan momenteel uit de leden, Marc, Piet , Math, Roger, Hans, Henri, Ruud, Rob,Rene en vele gastrijders.

Gastrijders: Dit zijn steeds verschillende mensen.

Voor de verdere historie, zie onder tochten de verslagen.